هتل
تجربه زیادی در استفاده از هتل ندارم. یک جورهایی با این "صنعت و فرهنگ" آشنایی کافی ندارم. یک دوره ای وقتی سن و سال زیادی نداشتم همراه پدرم برای ماموریت های کاری تهران می رفتم و تجربه اقامت در هتل فردوسی را دارم. آن زمان سن زیادی نداشتم و جزییات کاملی از هتل در یاد ندارم. اما چیزهایی که به خاطر دارم جالب بودند. پاکت نامه هایی که روی میز تحریر بود، تجهیزات کامل حمام اتاق ها، فروشگاه هتل که هر بار یک ماشین اسباب بازی ازش می خریدم و مهم تر از بقیه موارد میز عریض و طویل صبحانه بود. تا آن زمان فکر نمی کردم این چیزهایی که روی میز هست میتونه بخشی از صبحانه باشه!
بزرگتر که شدم دیگه هتل نرفتم. یک بار هم حدود ده سال پیش هتلی در قزوین امتحان کردیم. یکی دو بار دیگر هم با خانواده هتل رفتم که آنها هم بیشتر شبیه مهمان پذیر بودند تا هتل. دوران دانشگاه هم بیشتر مهمان پذیر می رفتم. مهمان پذیرش هم انصافا خوب و تمیز و نوساز بود. اما همیشه دوست داشتم یک تور تفریحی کیش بروم و در یکی از آن هتل های گران قیمتش بخوابم. البته در فانتزی های بزرگ تر، سفر خارجی و استفاده از هتل چهار، پنج ستاره هم قرار دارد!
می خواهم این بار برای روزنامه در مورد قیمت هتل ها بنویسم. خب مشخصا تمرکزم بر روی هتل های اصفهان است. اما اگر تجربه، پیشنهاد، بازه قیمتی و هر چیز دیگر در مورد هتل ها می دانید خوشحال می شوم که بشنوم.
+یک سایت خوبی پیدا کردم که تصاویر 360 درجه از هتل ها داشت. اما هنوز کامل نشده بود و فقط بعضی هتل های مشهد در لیست قرار داشت. چند تایی را که دیدم جالب نبود. یک جوراهایی پشیمانم کرد!
عهد قجر
دیشب به این موضوع فکر می کردم که قدیمی ها چقدر زندگی کم استرس تری داشتند. دیروز بنا به مناسبات مختلف تلویزیون کلا برنامه ای نداشت. یک سردرگمی عجیبی بین مسئولان صداسیما بود که نمی دانستند باید مثل روزهای شهادت برنامه مناسبی پخش کنند یا باید روال عادی را طی کنند و برنامه های همیشگی را نشان دهند.
بگذریم. دیشب حس این را داشتم که تلویزیون اختراع نشده است! برای همین هنوز ساعت 12 نشده به خواب رفتم. نه استرس فردا را داشتم، نه به دنبال بررسی نتایج بازی ها بودم، نه فوتبال و والیبال برگزار میشد و نه هیچ دغدغه دیگری. راحت تلویزیون و اینترنت گوشی و تبلت را خاموش کردم و روزنامه خواندم و خابیدم. خیلی هم عالی...
آخه دیگه این قدر تابلو؟!
دیشب شرایط مثل روز آخر لیگ نبود که هزار دلیل و بهانه و اتهام نثار اصفهانی ها شود و بگویند باند و پارتی و مافیا و شانس و اتفاق باعث شده سپاهان قهرمان شود. دیشب در یک بازی خوب، بین بهترین تیم های این فصل، ذوب آهن قهرمان جام حذفی شد تا هر دو جام به اصفهان بیاید.
اما نمی دانم چه رمز و رازی در کار است که تهرانی ها ( منظورم مسئولین و آنهایی است که قدرت دارند) دوست ندارند اصفهان به جایی برسد و خدای ناکرده در برابر تهران قد علم کند! فقط بحث فوتبال نیست. در هر زمینه دیگری تهران اصرار زیادی بر تمرکزگرایی دارد. این که دوست دارند همه چیز زیر دستان خودشان باشد نه چند صد کیلومتر آن طرف تر... در ادامه هم اگر مجبور شدند کاری را به شهر دیگر محول کنند تا می شود آن شهر نباید اصفهان باشد! (مثال هم تا دلتان بخواهد موجود است!)
بگذریم. برگردیم به همین فوتبال. امروز سری به صفحه اول روزنامه های ورزشی بزنید و ببینید کدام روزنامه تیتر یک خود را به قهرمانی ذوب آهن اختصاص داده است. ما که خودمان دستی در روزنامه نگاری داریم می دانیم که صفحه اول و تیتر یک چه نقش و جایگاه ویژه ای دارد. اکثر تیترهای امروز به سرمربی آبی و قرمزها ربط دارد! آنهایی هم که می خواستند به قهرمانی ذوب آهن اشاره کنند اینطور تیتر زده اند" سومین دربی را هم قرمزها بردند!"