شاید به نظر شما اشتراک ایده ها امری ساده و پیش پا افتاده باشد. اما با همین اشتراک گذاری ایده ها و ترغیب دیگران به تفکر عمیق تر می توان دنیا را دگرگون ساخت. همین ایده ساده سی سال پیش باعث شکل گیری موسسه غیرانتفاعی شد که اکنون بیش از 50 همایش در هفته برگزار می کند و تا به حال بیش از 1200 سخنران خبره از سرتاسر دنیا گرد هم آمده و تفکر و ایده خود را با جهان در میان گذاشته اند.
در سال 1984 در کنفرانسی چهار روزه تعدادی از محققان، اندیشمندان و دانشمندان ایده های ارزشمند خود را با یکدیگر در میان گذاشتند و بدین ترتیب سازمان غیر انتفاعی تد(TED) شکل گرفت که تا به امروز فارغ از سن، جنس، تحصیلات و ...، ایده پردازی آنها وقف گسترش ایده های ارزشمند به استثنای موضوعات سیاسی ، مذهبی و تجاری شده است. فیلم های این ایده ها که در کنفرانس های بزرگ تد در گوشه و کنار دنیا برگزار می شود در سایت TED.com با زیر نویس به 105 زبان، قابل مشاهده است. جالب است بدانید نوزده هزار مترجم داوطلبانه این مسئولیت را به عهده گرفته اند. (همه سخنرانی ها به 105 زبان ترجمه نمی شوند). کنفرانس سالانه تد هر سال در آمریکا برگزار می شود و در آن درباره موضوعاتی نظیر تجارت، تکنولوژی، هنر، دانش و موضوعات صحبت می شود. هر سخنران تد حداکثر 18 دقیقه زمان دارد تا ایده خود را ارائه دهد و برای این اراده می تواند از شیوه های تصویری، موسیقیایی، سرگرمی و حتی اجرای کمدی بهره بگیرد. فقط تمام آنها باید حداکثر ظرف 18 دقیقه به پایان برسد.
TED مخفف کلمات technology، Entertainmentو Design است که برابر فن آوری، سرگرمی و طراحی می باشد. هم اکنون این سخنرانی ها به 350 عنوان دسته بندی می شوند.
تداکس کنفرانسی یک روزه متشکل از مجموعه سخنرانی های ساده و روان، پیرامون موضوعی خاص است که در زمانی کمتر از 18 دقیقه توسط داوطلبان در منطقه مورد نظر و به صورت کاملا مستقل از سازمان تد ولی با رعایت استاندارد های آن ارائه می گردد. سخنرانان با دقت زیاد از طرف برگزارکنندگان انتخاب می شوند. سخنرانی باید در زمینه های غیر سیاسی، غیر مذهبی و غیر تجاری باشند. این کنفرانس غیرانتفاعی بوده و با دریافت کمک های داوطلبانه برگزار می گردد. در حدود سی هزار سخنرانی تداکس برای مشاهده از 130 کشور جهان هم اکنون در دسترس است. حرف ایکس که در آخر تد اضافه شده به نامشخص بودن مکان و در عین حال امکان برگزاری آن در هر مکان اشاره می کند.
*****
جمعه ای که گذشت اولین کنفرانس تد در اصفهان با نام تداکس نقش جهان برگزار شد. گرچه هنور با استانداردهای بین المللی فاصله دارد اما همین برگزاری کنفرانس برای اولین بار در اصفهان، نوید بخش آینده روشن برای گفتگو و اشتراک ایده هاست. اگر تا به حال فیلم های این کنفرانس را ندیده اید حتما به سایت تد سر بزنید و یکی از 20 کنفرانس محبوب را با زیر نویس فارسی دنبال کنید تا به قدرت ایده پی ببرید. مطمئنم شما هم یکی از طرفدارن آن خواهید شد.
+ بخش اول قسمتی از مطلبی است که برای روزنامه نوشتم.
دیشب که از سرکار برمی گشتم ، تو ماشین داشتم موج های رادیو را را بالا پایین می کردم که گذرم به یکی از مسابقه های رادیویی رسید که دو نفر شرکت کننده داشت که از طریق تماس تلفنی در مسابقه شرکت کرده بودند. یکی از بخش های مسابقه به این صورت بود که مجری عبارتی را می گفت و شرکت کننده ها باید سوالی چهار جوابی طرح می کردند که جواب آن همان عبارتی باشد که مجری گفته بود.
عبارتی که برای شرکت کننده شماره یک در نظر گرفته بودند " قله دماوند" بود. کمی فکر کرد و گفت قله دماوند در کدام استان واقع شده؟ مجری توضیح داد که قله دماوند نباید در سوال باشد بلکه باید یکی از گزینه های سوال و در واقع جواب آن باشد. دوباره شرکت کننده فکر کرد و گفت قله دماوند چند متر است؟ باز هم مجری توضیح داد که قله دماوند نباید در عنوان سوال باشد و باید به جای یکی از گزینه ها باشد. این بار شرکت کننده گفت بلند ترین قله ایران کدام است؟ قله سهند، قله دنا ، قله زاگرس!
خلاصه از این شرکت کننده قبول کردند و سراغ شرکت کننده دیگر رفتند. باز هم مجری برای شرکت کننده توضیح داد که باید سوال چهار جوابی طرح کند. عبارت که برای این شرکت کننده در نظر گرفته شده بود " 12 اردیبهشت" بود. اول گفت که 12 اردیبهشت چه روزی است؟ مجری که کلافه شده بود گفت عزیز من باید سوال طرح کنی و نباید 12 اردیبهشت در سوال باشد و باید یکی از گزینه ها باشد... باز هم فکر کرد و این بار گفت 12 اردیبهشت ولادت کدامیک از ائمه اطهار است؟ مجری این بار بی خیال این شد که 12 اردیبهشت نباید در سوال باشد، فقط به این اکتفا کرد که ولادت ائمه اطهار به تاریخ هجری قمری است و نه هجری شمسی... شرکت کننده باز هم فکر کرد. این بار گفت الف: 12 اردیبهشت ب: 13 اردیبهشت ج: 14 اردیبهشت...کلا سوال را بی خیال شده بود و فقط گزینه ها را می گفت. جالب اینجا بود که وقتی از او قبول نکردند اعتراض می کرد که درست پاسخ داده و به او وقت نداده اند...
در انتهای مسابقه و بر خلاف روال معمول که یکی از دو شرکت کننده برنده می شود این بار هیچ کدام از دو شرکت کننده که دانشجوی معماری و مکانیک بودند برنده نشدند...