افرند
افرند

افرند

امید

دیشب بعد از تحویل سال بزرگترین نگرانی ام، نام سال بود که رهبر اعلام می کردند. فرض من بر این بود که اگر در نام سال حرفی از تلاش و جهاد و کوشش و استقلال و این صحبت ها بود به معنی عدم توافق و تحریم های بیشتر بود. اما نام سال جنبه بسیار مثبتی داشت و نشان از خوشبینی میداد.

الان هم نشسته بودم پای صحبت های ابتدای سال که رهبر در مشهد گفتند. هم جنبه های مثبت داشت وقتی گفتند که آمریکایی ها به دروغ می گویند ایران با توافق مخالف است، هم جنبه منفی و تند داشت در آنجایی که گفتند که تحریم های باید بلافاصله برداشته شود.


هم به دلیل فعالیت در بازار سرمایه و هم از جنبه روزنامه نگاری باید پای صحبت های رهبر می نشستم، چون نتیجه مذاکرات برای من بسیار مهم است. دوست دارم توافق بشود چون دیگر از پیگیری مداوم خبرها خسته شده ام. اینگه هر روز مرتب سایت های خبری را رفرش کنم تا ببینم آخرین مصاحبه ها نشان از توافق داشته یا عدم آن. اگر توافقی صورت نگیرد یا بدون نتیجه، باز هم مذاکرات تمدید شود وارد دوران فرسایشی می شویم که انگیزه و انرژی را از همه می گیرد. هم زمانی که توافق اولیه در یک سال گذشته اعلام شد بازار را دیده ام و هم زمانی که مذاکرات تمدید شد. از دور هم با تمامی بازارها ارتباط داشته ام و می دانم که اوضاع آنها به چه صورت است. می دانم که یک خبر کوتاه چقدر جو روانی با خود دارد.

درست است. توافق هم نشود آسمان به زمین نمی آید. همانطور که سی و خورده ای سال است زندگی کرده ایم باز هم زندگی می کنیم. اما امیدی که در زندگیمان جا خوش کرده بود، همین اول سالی باید خانه هایمان را ترک کند.


امیدوارم سیزده به در، امیدهایمان دو صد چندان شده باشد.


بدی بازارهای سرمایه در این است که وقت شروع و پایان دقیقی دارد و تعطیلی و بین التعطیلی و نزدیک عید و این ها برایش معنی ندارد. در نتیجه در آخرین پنجشنبه سال بنده باید تا نزدیک غروب همچنان سرکار باشم! کل واحدهای ساختمان تعطیل کردن و به پیشواز عید رفتن اونوقت من مجبورم همچنان اونس را نگاه کنم! آخه این انصافه آیا؟!


مسافر عزیزی که ماشین 200 میلونی سوار میشوی و اصفهان را برای سفر نوروزی انتخاب کرده ای. به جان همه همشهری های عزیزم، اصفهان کلی پارک و فضای سبز دارد که می توانید برای استراحت از آنها استفاده کنید. پس خواهشا وسط میدان یا توی پیاده رو بساط پهن نکنید و هر بوته شمشادی را پارک در نظر نگیرید. بروید از پارک های کنار زاینده رود، پارک کوهستانی صفه، باغ غدیر یا بقیه پارک ها استفاده کنید.

کینگ از نوع لابستر

یک سایت اینترنتی سفارش غذا وجود داره که تا حالا چند بار از طریق این سایت و اپلکیشنی که ارائه کرده غذا سفارش دادم. امروز مسیج داده که 50 درصد تخفیف نوروزی برای هر سفارش غذا در ایام نوروز... پیشنهاد خوبی به نظر می رسید. اما وقتی سایت را باز کردم دو نکته جالب داشت. اول اینکه این تخفیف شامل رستوران های خاصی در تهران میشد و اینجا این گزینه اعتباری نداشت. نکته دوم هم این بود که 50 درصد تخفیف حداکثر تا 30 هزار تومان اعتبار داشت. یعنی هر چقدر بیشتر از 60 هزار تومان هم سفارش بدی باز هم همون 30 هزارتومان تخفیف نصیبت میشه.

از سر بیکاری یک سری به گزینه های پیشنهادی اش در تهران زدم و از قضا گزینه ای که در خیابان جردن بود را انتخاب کردم. منوی جالبی داشت. به فارسی نوشته شده بود اما من به شخصه سر در نمی آوردم که چی هستند. فقط یک مورد را تونستم تشخیص بدهم . "کینگ لابستر" بود که قیمت ناقابلی داشت 190 هزار تومان... حالا 30 تومان هم تخفیف. بگیر 160 هزار تومان... فقط نمی دونم باید بخورمش یا بندازمش تو آکواریوم...