برای ما که فقط روزهای تعطیل رسمی را در خانه بودیم و مثل قدیم، 15 روز تعطیل نبودیم شاید سیزده بدر دیگر مثل قدیم به معنی پایان تعطیلات و خوشی ها نباشد. دیگر عصر سیزده بدر یاد تکالیف انجام نداده، پیک نیمه کاره و پروژه های نا تمام نباشم. گرچه هنوز درگیر درس و پروژه هستم اما خب عذاب وجدان ندارم که 15 روز بیکار بودیم و هیچ کاری غیر از خوردن میوه و شیرینی و آجیل انجام ندادم. اما سیزده بدر با خبرهای خوبی به پایان رسید. این که تاوان 8 سال نادانی را می توان در عرض یکی دو سال داد و بعد از آن می توان دوباره به حالت قبل از سال 84 بازگشت.
دیشب موقع خواندن بیانیه هنوز در باغ بودیم و به یکی از دوستان سپرده بودم که هر موقع بیانیه خوانده شد زنگ بزند و صحبت های طرفین را برایم پخش کند. دوستم هم لطف کرد و بیانیه را مستقیما از طریق تلفن برایم پخش کرد. خودم را برای هر گونه خبر بد آماده کرده بودم. اما خبرها خوب بود. خدا را شکر... حتی شنیدم که تهران عده ای هم برای خوشحالی به خیابان ها آمده بودند و عکس هایی هم در این زمینه پخش شد. تفاسیر مختلف بود و طبق معمول عده ای از دوستان گالیور با همان ژست همیشگی "من می دونستم" به نقد بیانیه پرداختند و تمامی جنبه های نامساعد آن را بیرون کشیدند تا اندکی بتوانند کام مردم را تلخ کنند. اما وقتی در تاریخ ثبت شود بعد از کنفرانس صلح پاریس در سال 1911 ، آمریکا با هیچ کشور دیگری این قدر سر میز مذاکره ننشسته بود برایمان کافی است که بتوانیم سرمان را بلند کنیم و ببنیم ایران هم می تواند در مناسبات جهانی جایی داشته باشد.
وقتی می بینم شخصی از 7 صبح تا 2 شب یکسره در جلسه باشد، انگیزه مضاعفی پیدا می کنم که اگر می خواهم پیشرفت کنم باید قدر تک تک ساعت های زندگی ام را بدانم.اینکه با پشتکار می توان نتیجه گرفت...
حالا راحت تر می توانم فردا سرکار بروم و به بازارها چشم بدوزم...
بحث در مورد مباحث فنی فوتبال، پست جداگانه ای می طلبد. اینکه تغییرات فوتبال ما در حدود 4 سال اخیر چطور بوده و از کجا به کجا رسیده ایم. اینکه فرق مربی داخلی و خارجی در چه حدی است و چه شد که کارلوس کیروش از تیم ملی خداحافظی کرد.
اما نکته مهم این است که برای اولین بار تیم ملی ما در "فیفا دی" ها توانسته است بازی دوستانه ترتیب بدهد، آن هم نه با آنگولا و موزامبیک، بلکه با دو تیم سرشناس و پر ستاره. تیم شیلی که تک تک بازیکنانش در تیم های معتبر اروپایی و آمریکای جنوبی بازی می کنند و سوئد هم با زلاتان که معرف حضور همه است. حالا از مدت ها قبل اعلام شده که بازی ایران و شیلی ساعت 23:30 دقیقه روز پنج شنبه پخش می شود. از چند روز قبل خودمان را برای تماشای این دیدار آماده کرده بودیم. اما همین پنج شنبه مصادف شده بود با اولین روز پخش سریال "در حاشیه" که اتفاقا در زمان تولید حاشیه های زیادی هم داشت. اما مدیریت جدید صدا و سیما ترجیح داد این سریال را راس ساعت 23 پخش کند (با اینکه از حدود یک ربع قبل برنامه ای روی آنتن نداشت) و در حین پخش سریال هم با افتخار 8 دقیقه و 31 ثانیه پیام بازرگانی پخش کردند و بعد از اتمام سریال هم تیتراژ و پشت صحنه سریال به طور کامل پخش شد تا فوتبال دوستان یکی از مهم ترین بازی های دوستانه چند دهه اخیر ایران را با بیش از 15 دقیقه تاخیر تماشا کنند. باز هم جای شکرش باقی است که گل اول ایران دقیقه 20 به ثمر رسید و گرنه تماشای با تاخیر آن هیچ فرقی با شنیدن نتیجه بازی از اخبار ورزشی نداشت.
نمی دانم باید به حساب کج سلیقگی مدیریان صدا و سیما گذاشت که پخش پیام بازرگانی و سریال را به فوتبال زنده ترجیح دادند یا به پای پول پرستی این ارگان عریض و طویل. خب چه اشکالی داشت که فوتبال را از شبکه ورزش هم پخش می کردند؟! چه اشکالی داشت آن شب استثنائا سریال در حاشیه را زودتر پخش می کردند؟! تنظیم کنداکتور برنامه ها در این ایام نوروز واقعا دسته گل بزرگ مدیران جدید است و باید به انتظار گل گاری های بیشتر آنها باشیم!
چند نکته در باب عید دیدنی