امسال ، مثل همه سال های این یک دهه اخیر، ماه رمضان پر بود از سریال هایی که قرا بود مناسبتی باشد. نکته جالب این بود که هیچ کدام از سریال های امسال مناسبتی نبود و تنها در کنداکتور صدا و سیما چیده شده بودند. اثری از ماه رمضان و روزه در هیچ کدام نبود. اولین سریال ، مادرانه بود که بیشتر پدرانه بود . سریال خروس که بدون فیلمنامه بود و سریال دودکش هم با توجه به تغییرات رخ داده در آن ، کمی طولانی و بی محتوا شده بود. هدف این پست نقد سریال های ماه رمضان نیست. هدف نقد سریال های این چند ساله هم نیست . در این پست می خواهم از بزرگی یاد کنم که تا زمانی که بود معیار سینمای ایران بود. هنوز هم یاد سریال هزاردستان در یاد خیلی ها مانده...
ای کاش سینماگران امروز و سریال سازان فعلی، کمی از " ایرانی ترین سینماگر ایرانی " یاد می گرفتند.
23 مرداد، سالروز تولد علی حاتمی گرامی باد

از امروز بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی شروع شده. اما چندین نکته جالب داره:
چندین ماه پیش، یک بسته فرهنگی سفارش داده بودم.
به دوستی که چندین سال است آن طرف آبها ست.
و دقیقا در این زمان
این بسته که حاوی چندین قلم فرهنگی است
به دستم رسید ...
