هر چقدر هم که بزرگترها به یک بچه بگویند که بخاری داغ است و دستش می سوزد، باز هم تا خود بچه دستش را به بخاری نگذارد و نسوزد نمی داند که سوختن چیست و چرا دیگران او را از آن دور می کنند... در زندگی هم هر چقدر پیران فرزانه بگویند راه این است و چاه این است، باید رفت و امتحان کرد. باید چشید. باید مزه بعضی چیزها را زیر دندان حس کرد تا فهمید...می گویند هر کس از تاریخ عبرت نگیرد نادان است...اما باید گاهی خود را به نادانی زد و لمس کرد... باید در گرمای تابستان عرق ریخت تا بتوان سرمای زمستان را درک کرد... باید به بعضی چیزها شک کرد تا بشود ایمان را درک کرد
در گشت و گذارهای اینترنتی امروز، رسیدم به مطلبی در مورد گران ترین آدرس های اینترنتی فروخته شده. در ذهن خودم شرکت های معتبر در زمنیه تکنولوژی یا علمی یا خبری بود اما نتیجه زمین تا آسمان فرق میکرد. رتبه های برتر مربوط به سایت های خاک به سری ، مشروبات الکلی و قمار بود! از روی همین تحقیق میشه فهمید که اون طرف هم مثل اینطرفه! پس نمیشه به مردم خودمون گیر بدیم که پرتکرارترین کلماتی که در اینترنت سرچ میشه از همین دست عبارات اون طرفی باشه...
امروز که داشتم برای روزنامه دنبال مطلب می گشتم ، به مطلبی تحت عنوان خلاق ترین کشورهای دنیا رسیدم. چند موسسه با هم بر اساس شاخص هایی مثل تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات، شاخص های اقتصادی، خلاقیت های انلاین و غیره ، 143 کشور را بررسی کرده بودند و رتبه بندی کرده بودند. اینها ده کشور برتر بودند:
شبیه خیلی از لیست ها و رده بندی های دیگر ( غیر از ورزشی البته! ) ایران در بین 143 کشور رتبه بهتر از 120 نداشت. اما چرا باید کشورهایی مثل مالاوی، بورکینافاسو، نیجریه (با اون بوکوحرام) ، سریلانکا، فیجی، رواندا ،اوگاندا، عمان، السالوادر و گامبیا بالاتر از ما باشند؟!